We starten onze citytrip en al snel trekken we eropuit vanuit ons hotel. Eén van de eerste bezienswaardigheden op onze planning: de bekende Gastown Steam Clock. Het blijft een bijzonder ding om te zien. Hoewel de klok eigenlijk op elektriciteit werkt, laat hij op het half uur en het uur een vrolijk deuntje horen, aangedreven door opgebouwde druk. Een leuk begin van onze ontdekkingstocht.

Daarna wandelen we verder richting Stanley Park. In het park staan verschillende indrukwekkende totempalen, elk met hun eigen verhaal. Het park zelf is allesbehalve vlak, dus we krijgen meteen een kleine workout met al dat op- en neergaan. Gelukkig maakt de natuur en de rust alles meer dan goed.

Via English Bay komen we langzaam weer terug in de stad. Niet veel verder stuiten we op de grappige beelden van de A-maze-ing Laughter: een hele groep lachende figuren in allerlei poses. Je kan er eigenlijk niet voorbij lopen zonder zelf ook even te glimlachen.

We wandelen nog wat verder en komen uiteindelijk in het bruisende centrum van Vancouver terecht, waar het indrukwekkende BC Place stadium ligt. Vlakbij, aan het casino, staat een gigantische glanzende beer met haar kleintje — echt zo’n kunstwerk waar je even bij blijft stilstaan.

In de winkelstraten kan Kathleen het niet laten om trots op de foto te gaan met een eland. We hopen natuurlijk stiekem dat we er later ook nog eentje in het wild tegenkomen!

De honger begint ondertussen goed door te komen. Na een tip van Harm gaan we op zoek naar de Spaghetti Factory. Alleen al het interieur is de moeite: midden in het restaurant staat een volledig gerestaureerde tram waarin je kunt zitten. Het is een leuke setting én het eten is stevig en lekker — precies wat we nodig hadden.

’s Avonds, wanneer de meesten stilaan richting rustmodus gaan, heeft Mike nog energie over. Met de camera in de aanslag trekt hij er opnieuw op uit voor wat nachtfotografie. Het BC Place stadium is dan nog indrukwekkender: de bovenste ring bestaat uit afzonderlijke panelen die apart aangestuurd worden, waardoor er allerlei lichteffecten verschijnen.

Mike kan door de jetlag niet slapen en besluit te gaan voor een nachtfotografie.

Op een hoek vlakbij ligt een lange brug vanwaar je een prachtig zicht hebt op de skyline van Vancouver — zeker ’s nachts, met alle lichtjes, echt de moeite.

Daarna gaat hij terug richting het oudere deel van de stad, waar de Steam Clock opnieuw opduikt. In de rustige nacht is het daar bijna magisch. Een koppel maakt handig gebruik van de stilte om bruidsfoto’s te nemen zonder drukte — iets wat overdag bijna onmogelijk is.

De avond eindigt bij Canada Place, waar de verlichting en de doeken die het licht verspreiden zorgen voor een mooie, bijna sfeervolle afsluiter van een geslaagde dag in Vancouver.