’s Morgens worden we wakker met het geruis van regen op de achtergrond. En die lijkt voorlopig nog niet van plan te vertrekken. De mist hangt laag tussen de bergen en beperkt de beloofde uitzichten tot… niets. Waar we normaal ver zouden moeten kunnen kijken, zien we nu vooral grijs. Het geeft de rit wel een mysterieuze sfeer, maar stiekem hadden we toch op iets meer panorama gehoopt.

Onze eerste stop is Rogers Pass. Het visitor center daar blijkt een aangename verrassing: warm, informatief en vooral een fijne plek om even te schuilen en op te drogen. Buiten blijft het nat en grauw, dus zo’n tussenstop is meer dan welkom.

Verder onderweg komen we bij het stadje met de opvallende naam Golden. Op een kruispunt zoeken we de Kicking Horse Pedestrian Bridge op. Deze volledig houten brug zou de langste van Amerika zijn, en dat zie je meteen. Mooi gebouwd, robuust en perfect passend in de omgeving. Zelfs in de regen is het een bijzondere plek.

In plaats van meteen af te slaan richting Glacier National Park, kiezen we ervoor om verder zuidelijk te rijden. De bergen worden steeds hoger en indrukwekkender, en de doorgangen soms ook smaller. Het landschap voelt ruiger en dichter op elkaar. Uiteindelijk komen we uit bij Radium Hot Springs. Wat ooit een natuurlijke, rustige warmwaterbron moet zijn geweest, is vandaag uitgegroeid tot een behoorlijk commercieel badcomplex – met bijhorende stevige toegangsprijzen. We houden het hier dus bij kijken en rijden verder.

Onderweg vallen ons ook de sporen van oude bosbranden op. Op verschillende plekken zie je nog duidelijk zwartgeblakerde boomstammen en open stukken in het bos. Het landschap herstelt langzaam, maar de impact van zo’n brand blijft jarenlang zichtbaar.

Voor we Banff bereiken, maken we nog een laatste stop bij de Paint Pots. Een korte wandeling brengt ons naar deze bijzondere plek waar mineralen het water kleuren. Door de regen is het pad veranderd in een modderige uitdaging: glad, nat en hier en daar behoorlijk vettig. Maar de kleuren maken veel goed. Het contrast tussen de groenachtige “pots” en de warme, bruine aarde blijft prachtig – zelfs onder een grijze hemel.

En onze wandelschoenen? Die hebben intussen een extra laagje “natuur” meegekregen en zien er na de wandeling nóg indrukwekkender uit dan ervoor. 😄