Vandaag hebben we een rustdag, zodat we wat kunnen uitslapen en heerlijk kunnen niksen.

Dat betekent natuurlijk niet dat we helemaal niets doen. Er staan nog allerlei kleine taakjes op het programma: de website en foto's bijwerken, afspraken in de agenda plannen, betalingen doen, maar vooral alles op het gemak en afgewisseld met de nodige luiermomenten.

Omdat we samen op één motor reizen en de kofferruimte beperkt is, sturen we telkens een doos met kleren vooruit naar onze volgende overnachtingsplaats.

Ook deze keer is dat niet anders. Daardoor kunnen we opnieuw voor tien dagen schone kleren in de koffers meenemen.

De doos wordt vervolgens weer gevuld met de vuile was en, in ons geval, ook met de badhanddoeken en full-face masks. Vandaag moeten we dus regelen dat die doos weer naar België wordt verstuurd.

De Italiaanse website die hiervoor gebruikt moet worden, werkt echter erg slecht.

Bovendien kun je pas een pakket versturen als je beschikt over een unieke Italiaanse identificatiecode van zestien karakters.

Gelukkig was de huisbaas zo vriendelijk om ons zijn code te laten gebruiken én om de doos morgen naar het postkantoor te brengen, want achter op de motor meenemen is niet echt een praktische optie.

Straks gaan we opnieuw in het dorp avondeten en daarna kunnen we er morgen weer fris tegenaan, hopelijk met wat minder last van onze roodverbrande lijven.