Een van die zeldzame momenten waarop je wintervakantie eigenlijk al thuis begint: we vertrekken met een mooi pak sneeuw voor de deur. Dat geeft meteen de juiste sfeer.

Na een laatste afscheid van papa trekken we richting het noorden. De reis verloopt vlot en tegen de tijd dat we aankomen bij Aurora Mountain Lodge, is het al donker. De lodge ligt er sprookjesachtig bij, omringd door een dikke laag sneeuw en zacht verlicht.

Binnen worden we meteen verwelkomd door de warmte van een knisperend haardvuur. Het voelt instant gezellig. Terwijl we nog even genieten van dat moment, worden we geroepen om naar onze kamer te gaan.

Na het passen van onze winteruitrusting en het wegzetten van de koffers, wacht buiten alweer een verrassing: een bar in openlucht, klaar voor een welkomstdrankje in een prachtig winters decor. De combinatie van de frisse lucht en het warme drankje maakt het plaatje compleet.

Maar onze energie is nog lang niet op. De drang om nog even naar buiten te gaan is te groot. Gewapend met zaklampen trekken we eropuit voor een avondwandeling door de sneeuw. De sneeuw is opvallend droog en kraakt luid onder onze schoenen bij elke stap – zo’n typisch geluid dat je meteen met diepe winter associeert.

Mike kon het natuurlijk niet laten om even “te spelen”: een boom moest eraan geloven en werd ontdaan van zijn dikke laag sneeuw. Het resultaat? Een tijdelijke sneeuwexplosie… en een Mike die er daarna uitzag als een wandelende sneeuwpop.

Een perfecte eerste avond, midden in een echt winterwonderland.