De route van vandaag neemt ons mee dwars door het imposante Rocky Mountains-gebergte. Af en toe breekt de bewolking open en krijgen we een glimp van het landschap in al zijn glorie. We starten opnieuw op de bekende Highway 1, maar net voorbij Lake Louise slaan we af richting de Icefields Parkway – zonder twijfel één van de mooiste routes door de Rockies, en misschien wel het absolute hoogtepunt van de hele reis.

Onze eerste tussenstop is bij een kleiner meer dat, dankzij een voorzichtig doorbrekend zonnetje, prachtige spiegelbeelden toont. Een voorproefje van wat nog komt. Even later bereiken we het beroemde Peyto Lake. Vanaf het uitkijkpunt hebben we een spectaculair zicht op dit felblauwe gletsjermeer, ingeklemd tussen de besneeuwde bergtoppen. Het lijkt haast onwerkelijk hoe intens de kleur is – alsof iemand er een filter overheen gezet heeft.

We zetten onze tocht verder, maar bij aankomst aan de Columbia Icefield slaat het weer om. De lucht betrekt en al snel komt de regen met bakken uit de hemel. Hier ligt de indrukwekkende Athabasca-gletsjer, waarvan de uitloper nog steeds toegankelijk is voor bezoekers. We kiezen ervoor om met een ICE Explorer naar boven te rijden. De gletsjer heeft zich de voorbije jaren flink teruggetrokken; waar het ijs vroeger bijna tot aan de weg kwam, moet je nu al een behoorlijk eind omhoog om het te bereiken.

Na een stevige rit van ongeveer een uur bereiken we de top. Onderweg hadden we al gemerkt dat de regen een andere vorm begon aan te nemen. Eenmaal uitgestapt werd duidelijk waarom: de regen koelde af tot ijskoude korrels op het ijsoppervlak, die door de harde wind als kleine, scherpe ijsschilfers tegen je gezicht sloegen. Best pijnlijk, maar Kathleen houdt dapper stand voor een foto – al zie je van haar glimlach toch ook een beetje af hoe “verfrissend” het eigenlijk is.

Alsof dat nog niet genoeg was, zorgde de regen er ook voor dat we in no time doorweekt waren. Na een tiental minuten, en een paar snel genomen foto’s, zoeken we opnieuw de warmte van de ICE Explorer op. Beneden aangekomen is de eerste stop dan ook het toiletgebouw, waar we allebei snel in droge kleren springen. Vooral onze broeken hadden zwaar afgezien van het avontuur.

Voor de namiddag had Mike gelukkig nog een mooie wandeling voorzien rond de Sunwapta Falls. En alsof het zo moest zijn, is het hier opnieuw droog. We kunnen rustig genieten van de natuur, het geluid van het kolkende water en zelfs nog wat wildlife spotten. Een perfecte afsluiter van alweer een dag vol contrasten – van zon tot ijsregen, maar vooral van onvergetelijke indrukken.