|
Vandaag staat er een wat rustigere dag op het programma. Geen spectaculaire hoogtepunten, maar soms zijn dat net de dagen waarop je de tijd hebt om de kleine dingen te zien en te appreciëren. We rijden richting 100 Mile House, een plaats met een naam die meteen de nieuwsgierigheid prikkelt. Die naam dateert nog uit de tijd van de beroemde Cariboo Gold Rush in de 19e eeuw. Reizigers gaven de nederzettingen langs de route vaak een naam op basis van de afstand (in miles) vanaf Lillooet, het startpunt van de route naar de goudvelden. 100 Mile House was dus letterlijk de halte op 100 mijl afstand. Tegenwoordig is het echter een vrij rustig dorpje waar de grootsheid van het verleden vooral in de naam voortleeft. Bij het visitor center worden we meteen verwelkomd door een opvallend zicht: een gigantisch paar ski’s. Een knipoog naar de wintersport die in deze regio nog altijd leeft. Op amper tien meter afstand vinden we bovendien een geocache — en ja, die kunnen we natuurlijk niet laten liggen. Ook op vakantie blijft het leuk om af en toe zo’n kleine schattenjacht mee te pikken. Achter het visitor center ligt een meer met een wandelpad eromheen, perfect voor een korte verkenning. Het is geen spectaculaire natuur zoals de dagen ervoor, maar daarom niet minder charmant. We spotten verschillende kleinere dieren en vogels, sommige verrassend kleurrijk. Wist je trouwens dat deze regio bekendstaat om zijn grote variatie aan vogelsoorten? Door de combinatie van water, bossen en open vlaktes voelen heel wat soorten zich hier thuis. Even verder rijden we door naar 108 Mile House (ja, de namen blijven hier creatief eenvoudig). Hier bezoeken we de Heritage Site. Het museum zelf is jammer genoeg gesloten, maar het terrein is vrij toegankelijk en geeft toch een mooi beeld van hoe het leven hier vroeger was. Oude gebouwen, houten constructies en kleine details brengen je even terug naar de tijd van de pioniers en goudzoekers. |
             |
