Mike trok er gisteravond nog alleen op uit voor wat avond- en nachtfotografie. Terwijl de meeste mensen hun dag afsloten, begon voor hem net een ander soort avontuur. Pas diep in de nacht keerde hij terug, met een camera vol bijzondere beelden.

Want eerlijk is eerlijk: een stad ziet er ’s nachts totaal anders uit. Het vertrouwde decor krijgt een compleet nieuwe sfeer zodra de lichten aangaan.

Zo zijn de bekende letters van “Canada” overdag strak wit, maar ’s nachts lichten ze op in allerlei kleuren, alsof ze telkens een nieuw verhaal vertellen. In de haven liggen alle watertaxi’s netjes naast elkaar aangemeerd aan de steigers — stil, bijna alsof ze ook in rust zijn na een drukke dag.

Wat verderop blijkt een brug die overdag gewoon wit is, plots in een koel blauw licht te baden. Het geeft het geheel iets bijna magisch. Ook gebouwen waar je overdag achteloos voorbij wandelt, krijgen ’s avonds een tweede leven. Met subtiele verlichting, lichtaccenten en warme gloed zien ze er ineens een stuk indrukwekkender uit.

Het grote Parliament Buildings spant daarbij de kroon. ’s Nachts is het volledig verlicht, alsof het permanent kerstmis is — met lichtslingers die het gebouw een bijna sprookjesachtige uitstraling geven.

De volgende dag verloopt een stuk rustiger. Op de luchthaven spreken we af met familie van Harm. Samen kijken we nog eens terug op de voorbije weken. Het wordt een gezellig moment van napraten, herinneringen ophalen en beseffen hoe bijzonder deze reis eigenlijk geweest is.