Vandaag rijden we langs de indrukwekkende Arctic Coast Line. Onderweg zien we op heel wat plaatsen de typische IJslandse paarden. Wat meteen opvalt, zijn hun dikke, lange manen en robuuste uitstraling. Deze paarden zijn uniek voor IJsland. Ze worden grotendeels gefokt voor hun vlees, al worden sommige uitzonderlijke exemplaren ook naar het buitenland gebracht voor shows. Opvallend: eens een paard IJsland verlaat, mag het nooit meer terugkeren. Men wil absoluut vermijden dat ziektes of bacteriën het eiland worden binnengebracht.

Naast de paarden zijn er nog andere “bewoners” die het landschap domineren: schapen. Je ziet ze werkelijk overal, vaak gewoon loslopend in de natuur. Ook hier geldt dat ze voornamelijk voor hun vlees worden gehouden en dat er weinig export is.

Onze eerste echte tussenstop is bij Hví­tserkur, een bijzondere rotsformatie die als een soort sculptuur uit het water oprijst. Volgens velen lijkt het op een versteende draak of olifant die uit de zee drinkt. We hebben wel het vermoeden dat de basis intussen verstevigd is, mogelijk met beton, om te voorkomen dat het geheel verder afbrokkelt door de sterke branding.

Even verderop, bij Borgarvirki, ontdekken we een natuurlijk amfitheater op de top van een heuvel. Enkel bij de ingang zijn er kleine muurtjes aangebracht. Door de ligging waait het hier ontzettend hard, waardoor dronebeelden maken vandaag helaas geen optie was.

Omdat het vannacht en vanmorgen flink geregend heeft, zijn de wegen opvallend minder stoffig dan anders. Dat merkten we meteen aan onze anders zo witte auto…

We zetten onze route verder via de bekende Highway 1 richting Akureyri. Dit stuk loopt meer door het binnenland, waardoor het landschap opnieuw verandert. Met de laaghangende mist en wolken krijgen we soms echt indrukwekkende panorama’s voorgeschoteld.

Een van onze belangrijkste doelen vandaag is de Goðafoss-waterval. We kiezen voor de oostelijke toegang. Deze waterval is ongeveer 30 meter breed en kent een verval van zo’n 12 meter. Je kan er verrassend dicht bij komen, waardoor je de kracht van het water echt voelt. De nevel van opstuivende waterdruppels hangt overal in de lucht en maakt de ervaring compleet.

Onze laatste geplande stop zijn de turfwoningen. Het openluchtmuseum zelf is gesloten (de kassa is dicht), maar gelukkig kunnen we nog vrij rond het domein wandelen. Vanop de voorkant lijken de huisjes vrij normaal, maar aan de achterkant zie je duidelijk dat ze volledig uit turf zijn opgebouwd — perfect aangepast aan het ruwe IJslandse klimaat.