Na een heerlijke nachtrust vervolgen we onze route richting het zuiden van IJsland.

Vandaag staan er enkele absolute hoogtepunten op het programma. Watervallen, zwarte stranden en spectaculaire natuur zorgen ervoor dat dit vooral een dag van heel veel water wordt.

Onze eerste stop is het kustplaatsje Vík í Mýrdal, meestal gewoon Vík genoemd. Bij het bekende kerkje boven op de heuvel heb je een prachtig uitzicht over het dorp, de oceaan en de indrukwekkende zwarte stranden. Helaas blijkt ook vandaag het kerkje gesloten te zijn, waardoor we enkel van het uitzicht kunnen genieten.

Daarna rijden we verder naar het beroemdste zwarte zandstrand van IJsland: Reynisfjara. Dit strand is wereldwijd bekend vanwege de gevaarlijke sneaker waves: verraderlijke golven die plots veel verder het strand op komen dan verwacht. Jaarlijks worden toeristen hiervoor gewaarschuwd.

Wat meteen opvalt, is hoe sterk het strand veranderd is vergeleken met ons bezoek zes jaar geleden. Toen lag hier nog een breed strand met fijn zwart vulkanisch zand. Vandaag is een groot deel daarvan verdwenen door de krachtige oceaanstromingen en stormen. In plaats daarvan liggen er nu ontelbare zwarte, perfect afgeronde stenen in allerlei formaten. De natuur blijft het landschap hier voortdurend herscheppen.

Doordat het zand is weggeslagen, zijn ook de geologische lagen in de achterliggende kliffen veel beter zichtbaar geworden. De verschillende lagen basalt en vulkanisch gesteente vormen een bijzonder schouwspel en laten mooi zien hoe vulkanisch actief dit eiland door de eeuwen heen is geweest.

Ondertussen bouwen de dames een torentje van stenen. Hoe lang het kunstwerk zal blijven staan, is maar de vraag, want de stevige wind zal waarschijnlijk snel komaf maken met de bovenste stenen. Maar voor de foto ziet het er prachtig uit.

Mike heeft vandaag nog een speciaal doel. Hij wil namelijk foto's maken van het beroemde vliegtuigwrak op het zwarte strand van Sólheimasandur. Wie ooit een reisgids over IJsland heeft gelezen of foto's van het land heeft opgezocht, is dit wrak ongetwijfeld al eens tegengekomen.

Het gaat om een Amerikaans Douglas DC-3 transportvliegtuig, dat hier in 1973 een noodlanding maakte. Wonder boven wonder overleefden alle inzittenden het ongeval. Tot op vandaag blijft de exacte oorzaak van de crash onderwerp van discussie, al wordt vaak een probleem met de brandstofvoorziening genoemd.

Het wrak bereik je niet zomaar. Vanaf de parking is het meer dan 7 kilometer wandelen heen en terug over een uitgestrekte zwarte zandvlakte. Na een stevige tocht van ongeveer anderhalf uur, grotendeels tegen de wind in, keert Mike moe maar tevreden terug met een geheugenkaart vol foto's.

Tegen de middag zoeken we een lunchplek bij de imposante Skógafoss. Deze waterval is ongeveer 60 meter hoog en 25 meter breed. Een enorme massa water stort zich hier met donderend geweld naar beneden. Op zonnige dagen verschijnen vaak prachtige regenbogen in de nevel, maar vandaag overheerst vooral het indrukwekkende geraas van het water. Skógafoss behoort zonder twijfel tot de mooiste en bekendste watervallen van IJsland.

Daarna volgt nog een andere topper: Seljalandsfoss. Deze 65 meter hoge waterval is uniek omdat je er in de zomer volledig achterlangs kunt wandelen. Dat levert spectaculaire foto's op, maar ook een gegarandeerde douche. Ondanks regenkledij ontkom je niet aan de fijne waternevel die overal rondzweeft. Gelukkig hoort dat allemaal bij de ervaring.

Onderweg passeren we ook nog een minder bekend vliegtuigwrak. Deze DC-3 lijkt haast opzettelijk tegen een aarden wal geparkeerd te zijn, zo vreemd ligt hij erbij. Omdat er ook nog parkeergeld gevraagd wordt, besluiten we hier niet verder te stoppen en rijden we na één snelle foto gewoon verder.

Aan het einde van de dag komen we aan bij ons hotel. Wanneer we terugblikken op alles wat we gezien hebben, kunnen we maar één conclusie trekken:

Vandaag was letterlijk en figuurlijk een "natte dag".

Met indrukwekkende watervallen, opspattende oceaangolven, mist, nevel en een stevige wandeling door de wind hebben we opnieuw een typisch stukje ruig IJsland mogen beleven.