Vandaag vertrekken we richting het warme zuiden. In het begin is dat zeker het geval.

We dalen af tot in Pavia, waar de Ponte Coperto een prachtige brug over de rivier vormt. Weliswaar zonder de winkeltjes zoals op een andere bekende plek. 😉

De rit gaat verder naar Bettola, waar we een gezellig dorpsplein vinden met een standbeeld van Columbus. Nog mooier zijn echter de felgekleurde huizen aan de rand van het plein.

Enerzijds zijn er de zachte pastelkleuren en anderzijds de felle rode en gele gevels die meteen in het oog springen.

Terwijl we van een fris drankje genieten, beginnen ze het terras op te ruimen en de parasols in te klappen. Wanneer ze vragen of we nog ver moeten rijden, antwoorden we dat we richting de Middellandse Zee gaan. Hun blik spreekt boekdelen: oei... Daarna beginnen ze nog sneller op te ruimen.

We starten aan een van de bergpassen van vandaag en krijgen al snel een idee waarom iedereen zo haastig bezig was. Het begint te regenen. Omdat we niet meteen een geschikte plek vinden om te schuilen, zoeken we beschutting onder een boom. Aanvankelijk doet die goed zijn werk, maar na verloop van tijd begint hij langs alle kanten te "lekken".

Uiteindelijk besluiten we toch maar verder te rijden. Op verschillende plaatsen is het asfalt nog zo warm dat er plaatselijk mist ontstaat. Ondertussen krijgt de regen gezelschap van bliksem en donder en valt het water werkelijk met bakken uit de lucht.

We rijden verder en vooral dicht bij de top begint ook de wind een stevige rol te spelen. Langzaam voelen we overal de natte plekken ontstaan.

Ruim een uur later wordt het eindelijk droog. Bij een bakkerij warmen we ons op en ontdekken we op de radar door welk donkerrood gebied we zojuist zijn gereden. Er zou binnen twintig minuten opnieuw een bui passeren, dus besluiten we die nog af te wachten.

Daarna is het nog ongeveer 100 kilometer via de directe route naar het hotel. De Middellandse Zee gaan we vandaag helaas niet meer zien en ook de geplande bezienswaardigheden laten we voor wat ze zijn. Veilig aankomen, en liefst niet nóg natter worden, is nu onze enige wens.

Dat lukt ons maar net. Nog voordat we de koffers van de motor hebben gehaald, trekt de volgende storm alweer over.

Hier alvast een korte impressie daarvan.

Na een warme douche en droge kleren kunnen we gelukkig genieten van een heerlijk diner in het hotel. Dat maakt al veel goed.

Ook moeten we de planning voor morgenvroeg herzien, want volgens de voorspellingen zou het pas rond de middag droog worden.