Vandaag beleven we een dag zoals we hem gehoopt hadden: stralend weer, hier en daar een witte wolk en ideale omstandigheden om te rijden. We kunnen volop genieten van de bochtige wegen, de prachtige natuur en de indrukwekkende uitzichten die Toscane te bieden heeft. De geur van dennenbomen, droog gras en af en toe een vleugje olijfbomen maken de beleving helemaal af.

Onze eerste stop is San Gimignano. Ook dit is een dorpje op een heuveltop, omringd door een indrukwekkende verdedigingsmuur. Gelukkig kunnen we de motoren dicht bij het centrum parkeren, waardoor we niet al te ver met onze motorkledij hoeven te wandelen.

Wat zeker nog noemenswaardig is, is de marktkramer die broodjes met porchetta verkocht. Het gegaarde speenvarken lag uitgestald op een grote tafel en bij elke bestelling werd er vers vlees afgesneden. Een heerlijke lokale specialiteit.

Onderweg passeren we verschillende wijnhuizen. Sommige hebben een statig landhuis of zelfs een kasteel, terwijl andere bereikbaar zijn via de typische oprijlanen met cipressen langs beide kanten.

Vervolgens komen we aan in Monteriggioni. Hier ligt de parking voor bezoekers beneden aan de voet van het dorp. Mike lost dat probleem op door de drone de lucht in te sturen en zo enkele mooie beelden van bovenaf te maken. Daardoor is goed te zien hoe het dorp boven op de heuvel ligt, volledig omringd door zijn stadswal.

We rijden verder via Chiusdino en genieten opnieuw van schitterende wegen en vergezichten. Opvallend is dat veel grasvelden door de aanhoudende droogte bruin zijn gekleurd. Ook de zonnebloemen zien er klein en uitgedroogd uit. Toch blijft er in de verte nog verrassend veel groen zichtbaar.

Onze geplande tussenstop onderweg naar de slaapplek viel wat tegen. Mike had gehoopt op een rustig meer tussen de heuvels om even de benen te strekken en misschien op zoek te gaan naar wilde schildpadden. In werkelijkheid bleek er een parking met meer dan honderd auto's te liggen en was het er een komen en gaan van badgasten. Omkeren en verder rijden was dan ook snel beslist.

Uiteindelijk komen we aan op het schiereiland bij Orbetello, waar we verblijven in Porto Santo Stefano.

Voor het avondeten wilden we de motor niet meer nemen, dus besloten we "even" te voet naar het dorp te wandelen. Dat bleek toch iets minder evident dan gedacht. Er zijn nauwelijks voetpaden en eenmaal donker is er op veel plaatsen weinig tot geen straatverlichting.

Alsof dat nog niet genoeg was, bleek zowat alles volzet te zijn. Overal kregen we hetzelfde antwoord: alleen plaats voor gasten met een reservatie. Pas na 22.00 uur konden we uiteindelijk ergens terecht en tegen 23.00 uur stond ons eten op tafel.

Deze tekst is dus opnieuw nachtwerk geworden... ;-)

De foto's volgen morgen of overmorgen wel.