De dag is niet zo druk gevuld, dus kunnen we iets later vertrekken en nog uitgebreid genieten van het heerlijke ontbijt.

Onze eerste stop is een prachtig uitkijkpunt over de stad Firenze. Daarna draaien we de bochtige SS65 op.

Volgens de eigenaar van Ducati Zolder is dit een fantastische motorweg. Hij had helemaal gelijk.

Net voor de eerste pas, de Passo della Futa, stoppen we nog bij een Duitse militaire begraafplaats. Naast de top is een groot gebied van bomen vrijgemaakt en liggen onder elke grafsteen vier soldaten begraven. Volgens de informatiepanelen rusten hier ruim 30.000 mensen.

Een sobere begraafplaats voor een bijzonder sobere gebeurtenis.

De top ligt slechts 300 meter verder, maar behalve een verlaten restaurant valt er weinig te beleven. Zelfs motorrijders lijken hier niet meer te stoppen.

Dertien kilometer verder ligt de Passo della Raticosa. Hier is wel wat activiteit. Er zijn enkele horecazaken open en de motoren staan weer gezellig bij elkaar geparkeerd terwijl de rijders genieten van een verfrissing.

Van daaruit dalen we verder af richting Bologna, terwijl we de SS65 blijven volgen.

Net na de middag komen we aan bij ons hotel. We halen de zij- en topkoffers van de motor en brengen ze alvast naar de hotelkamer.

We besluiten de "vrije" namiddag op te vullen met een bezoek aan het Ducati Museum, dat eigenlijk pas over twee dagen op de planning staat. Zo kunnen we daar alvast wat tijd winnen.

Wat ons allebei opvalt, is dat we aan de ingang vrij koeltjes worden doorverwezen naar een openbare parking langs de gewone weg. We kregen zelfs niet de optie om met een Ducati op een parking van Ducati zelf te parkeren.

Vervolgens blijkt ook dat een gecombineerd ticket voor het museum en de fabriek niet over twee verschillende dagen kan worden gespreid.

Nadat alles is uitgeklaard, kunnen we eindelijk naar binnen en het museum bezoeken. Het is een mooie wandeling door de bijna honderdjarige geschiedenis van Ducati, dat in 2026 zijn honderdjarig bestaan viert.

Door een QR-code te scannen, kun je bij elke afdeling een gesproken uitleg krijgen in het Engels of Italiaans. Zo krijg je heel wat extra achtergrondinformatie over de verschillende tentoongestelde modellen.

Ook verschillende motoren die ik vroeger heb gehad, kwamen op de een of andere manier voorbij. Natuurlijk niet altijd in de gewone straatversie, maar toch herkenbaar. Zo zagen we onder andere de 748, 749, Multistrada 1200, Multistrada 1260S en uiteraard de huidige V4S.

Daarna rijden we terug naar ons hotel in Bologna en maken we ons klaar voor een lekker avondeten.