Vandaag staat een van de hoogtepunten van de reis op het programma: de overtocht via de Inside Passage. Geen gewone verplaatsing, maar een dag waarop de reis zelf de bestemming wordt.

Al vroeg in de ochtend schepen we in. De boot ligt klaar in de haven, omringd door bergen die steil uit het water oprijzen. Het voelt meteen anders dan alles wat we tot nu toe hebben gezien — ruiger, natter en vooral indrukwekkend stil.

Zodra we vertrekken, laten we Prince Rupert langzaam achter ons. De gebouwen verdwijnen uit zicht en maken plaats voor eindeloze natuur. De Inside Passage doet zijn naam alle eer aan: we varen als het ware “binnenin” een labyrint van eilanden, fjorden en smalle doorgangen.

Langs beide kanten schuiven dichtbegroeide hellingen voorbij. Het zijn geen kale bergen, maar volledig bedekt met groen, van aan de waterlijn tot bovenaan de toppen. Hier en daar ligt er nog sneeuw op de hoogste punten, wat zorgt voor een mooi contrast met het diepe groen van de bossen.

Het water is opvallend rustig. Doordat we beschut varen tussen de eilanden, heb je nauwelijks last van golven. Af en toe zie je kleine eilandjes opduiken, vaak niet meer dan een rots met een paar bomen erop — alsof ze willekeurig in het water zijn neergelegd.

We houden onze ogen goed open, want dit gebied staat bekend om zijn wildlife. Met een beetje geluk zie je hier walvissen, zeehonden of zelfs orka’s. Hoewel die zich vandaag niet meteen laten zien, blijft het spannend om elk moment het water af te speuren.

Aan boord zelf heerst een rustige sfeer. Mensen staan buiten op het dek, camera in de hand, terwijl de frisse zeelucht en het uitzicht hun werk doen. Binnen kun je opwarmen met een drankje, maar eigenlijk wil je zoveel mogelijk buiten blijven — elke bocht kan weer een nieuw uitzicht brengen.

Wat vooral bijblijft, is het gevoel van ruimte en ongereptheid. Geen drukte, geen verkeer, alleen water, bergen en bos. Dit is Canada op zijn puurst.

Naarmate de dag vordert, verandert ook het licht. De zon zakt langzaam en legt warme tinten over het landschap. De groene hellingen kleuren goud, en het water krijgt een zachte glans.

Wanneer we uiteindelijk onze bestemming naderen, hebben we het gevoel dat we niet zomaar een boottocht gemaakt hebben, maar een ervaring rijker zijn. 

Het was wel nog even een dingetje bij het hotel, een hele bus vol met jeugd moest nog ondergebracht worden waardoor er een overboeking was van het aantal kamers, gelukkig hadden wij al een sleutel voordat de bus aankwam, maar ik denk dat er een paar nog moesten zoeken naar een andere plek, maar buiten was het ondertussen al donker.