Na de boottocht begint onze eerste echte dag richting het zuiden over het grote eiland. Het voelt meteen als een avontuur: onderweg spotten we alweer allerlei wilde dieren. Soms lijkt het zelfs alsof zij óns staan te observeren in plaats van andersom.

Tijdens een korte tussenstop gebeurt er iets grappigs. Terwijl wij denken even rond te kijken, blijkt al snel dat wij zelf de attractie zijn. Een paar nieuwsgierige dieren blijven ons rustig aankijken, alsof ze zich afvragen wat wij hier eigenlijk komen doen.

Onze volgende stop is bij Telegraph Cove, waar volgens de gids een groot walvismuseum te vinden is. Vol goede moed volgen we de navigatie, maar eenmaal aangekomen zien we… een prachtige jachthaven. Mooie houten steigers, rustgevend uitzicht, maar geen enkel bordje dat wijst op een museum. Even twijfelen we of we wel goed zitten.

We stappen toch maar uit en besluiten wat rond te wandelen. Helemaal achteraan, verstopt om een hoekje, ontdekken we uiteindelijk het museum. En wat voor één: een enorme loods die is omgebouwd tot een indrukwekkende tentoonstellingsruimte.

Binnen hangen gigantische skeletten aan dunne draadjes, wat een bijzonder beeld geeft van de grootte van deze dieren. Het maakt meteen duidelijk hoe imposant walvissen in het echt moeten zijn. Vooral de baleinen zijn fascinerend om te zien: een soort natuurlijke borstelstructuur waar water doorheen kan, maar waarmee ze zelfs de kleinste diertjes uit het water filteren.

Niet alleen walvissen komen aan bod. Zo staat er ook een otter, levensecht opgesteld alsof hij net een zee-egel aan het openbreken is. Het lijkt bijna alsof hij elk moment weer tot leven kan komen — een mooi detail dat het museum extra leuk maakt.

Plots horen we buiten geroezemoes: er zouden walvissen gespot zijn in de baai! Met een beetje haast lopen we naar buiten, vol verwachting. Het uitzicht is prachtig — rustig water, bergen op de achtergrond — maar helaas… geen walvissen voor ons deze keer.

Toch blijft het een bijzonder moment. Want ook zonder walvissen was het een dag vol kleine verrassingen, onverwachte ontdekkingen en mooie herinneringen. En stiekem maakt dat het misschien juist wel extra leuk.