Vandaag stond een rit richting het zuiden van het eiland op de planning. Geen haast, gewoon lekker onderweg zijn en zien wat we tegenkomen. Onze eerste tussenstop bleek meteen een schot in de roos: een bijzondere lokale winkel waar je van alles vindt. Denk aan streekproducten zoals kaas, gedroogde vis en vlees, maar ook handgemaakt houten speelgoed. Echt zo’n plek waar je veel langer rondloopt dan je eigenlijk van plan was. Het meest opvallende? Op het dak lopen gewoon een paar geiten rond die het gras kort houden. Ja, echt! Het zag er zo surrealistisch uit dat we toch even moesten checken of we niet te lang in de zon hadden gezeten.

Daarna reden we door naar Chemainus, een charmant plaatsje dat vooral bekend staat om zijn muurschilderingen. En terecht! Overal in het dorp kom je gigantische murals tegen die stukjes geschiedenis en lokale verhalen uitbeelden. Het voelt een beetje alsof je door een openluchtmuseum wandelt, maar dan zonder ingangsticket. We hebben hier rustig rondgeslenterd en ons laten verrassen door de details in de schilderingen.

Voor de kenners (en zeker voor wie Jeroom zijn reeks heeft gevolgd): wij hadden nog een missie. Op zoek naar de grootste ijshockeystick ter wereld! Dat konden we natuurlijk niet laten liggen. Met een klein beetje speurwerk vonden we hem uiteindelijk, en ja hoor… bewijsfoto was verplicht. Sommige dingen moet je gewoon kunnen afvinken 😉

De volgende halte was Duncan, een stad die bekendstaat om zijn indrukwekkende verzameling totems. Doorheen de stad loopt een soort route die je langs al die totempalen leidt. Gewoon de markeringen op de stoep volgen en je krijgt er meteen een volledige rondleiding bij. Best bijzonder om te zien hoeveel verhalen en symboliek er in die palen verwerkt zit.

In de namiddag stond iets helemaal anders op het programma: op zoek naar orka’s. In de baai zouden ze regelmatig te zien zijn, dus we besloten onze kans te wagen. Het begon met een rustige boottocht en eerlijk gezegd dachten we na een tijdje dat we misschien pech gingen hebben. Maar dan, na zo’n 45 minuten turen over het water: beweging! Eerst eentje… en niet veel later bleken er meerdere samen te zwemmen. Echt een magisch moment als je ze plots langs beide kanten van de boot ziet opduiken.

We waren niet de enigen op het water: kleinere zodiac-bootjes mochten dichterbij komen, terwijl wij met onze grotere boot wat meer afstand moesten houden. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel: doordat wij hoger zaten, hadden we soms net iets beter zicht op het geheel. En nog een bonus die we al snel opmerkten… de mensen in de zodiac kwamen kletsnat terug 😄 Blijkbaar vang je daar af en toe een flinke golf water in je bootje. Wij hielden het gelukkig droog!