Onze dag begon eigenlijk al met een kleine groepsbeslissing. De gids gaf ons twee opties: een iets rustiger programma met één uitstap in de voormiddag en twee in de namiddag… of een intensievere planning met een extra vroege stop om 6u ’s morgens, gevolgd door ontbijt, een voormiddagactiviteit en nog eens twee uitstappen in de namiddag.

Gelukkig zat iedereen op dezelfde golflengte en kozen we unaniem voor de tweede optie. Dat betekende: vroeger opstaan, maar ook veel meer zien en beleven. De gids moest zijn planning een beetje omgooien, maar wij kregen er extra eilandmomenten en snorkelkansen voor in de plaats — een meer dan eerlijke ruil!

Onze eerste stop bracht ons met de zodiacs naar twee rotsformaties die net boven het water uitsteken. Op één van die rotsen leek het wel alsof er een vergadering bezig was… van leguanen 😄. De rots lag er werkelijk helemaal vol mee. Op de rots ernaast hadden enkele blue-footed boobies hun plek uitgekozen, alsof ze rustig toekeken naar het “overleg” naast hen.

Na het ontbijt was het tijd voor een eerste echte snorkelervaring. En wat voor één! Terwijl je je eerst nog focust op de kleurrijke vissen rondom je, gebeurt er plots iets waardoor je blik volledig verandert: een schildpad die rustig langs je heen zwemt.

Bij de eerste paar keer is het echt een verrassing. Tegen de vierde begin je al anders te kijken… alerter, alsof je weet dat er elk moment weer eentje kan opduiken. En inderdaad: ze blijven komen. Een fantastische ervaring die moeilijk te beschrijven is, maar die meteen went.

De schildpadden die eten blijven dit ook doen terwijl de deining op en neer gaat.

Na de middag trekken we naar een totaal ander landschap. Het eiland waar we aankomen ziet eruit als een ruwe, bijna onherbergzame woestijn. Nauwelijks begroeiing, enkel hier en daar een cactus die het uithoudt in deze droge omgeving. Op een van de foto’s zie je Kathleen naast zo’n cactus, die gerust twee keer zo groot is als zijzelf — indrukwekkend! Op de achtergrond tekent zich zelfs nog de voet van een vulkaan af.

Na een wandeling van ongeveer een uur over scherpe en oneffen lavastenen worden we opnieuw verrast. Midden in dit dorre landschap ligt er plots een soort oase, waar een groep flamingo’s rustig door het water stapt, op zoek naar voedsel. Het contrast met de omgeving maakt het plaatje alleen maar mooier.

We komen ook een bijzonder dier tegen: een aangepaste aalscholver. Door de schaarste aan voedsel aan het wateroppervlak heeft deze vogel zich door de jaren heen aangepast. Zijn vleugels zijn veel kleiner geworden, waardoor hij beter kan duiken en dieper onder water vis kan vangen.

Omdat het water hier, afhankelijk van de stroming, zelfs uit de richting van de Zuidpool kan komen, moet het dier zich daarna weer opwarmen. Daarom zie je ze vaak staan met hun kleine vleugels gespreid — een opvallend en bijna komisch zicht, maar pure noodzaak om te overleven.

Tijdens onze laatste uitstap van de dag varen we een soort beschutte lagune binnen. De ingang blijkt vrij smal en zelfs onze gids moest een paar keer heen en weer voordat hij de juiste doorgang vond — wat op zich al een klein avontuur was.

Eenmaal binnen worden we echter beloond met opnieuw een prachtig schouwspel. Dit blijkt een plek te zijn waar schildpadden naartoe komen om te rusten. Maar nog indrukwekkender zijn de scholen jonge golden rays (gouden roggen) die hier rondzwemmen.

In perfecte formatie lijken ze bijna door het water te zweven terwijl ze langs de boot glijden. Van bovenaf is het moeilijk om het moment perfect vast te leggen op camera, maar het beeld zelf blijft des te beter hangen.

Opnieuw een dag vol contrasten, verrassingen en momenten die je niet snel vergeet. En dat was nog maar dag twee…