Het ontbijt is hier "maar" tot 9 uur, dus we staan op tijd op, maken ons klaar en nuttigen het matige ontbijt. Daarna kruipen we nog even lekker terug onder de wol.

Wanneer de dame van de housekeeping onze kamer wil schoonmaken, trekken we eropuit voor een wandeling.

Mike tokkelt ondertussen nog wat op de laptop voor het werk... foei! 😉

Ondanks het feit dat we in één Europa leven, merken we toch heel wat verschillen tussen de landen.

Zo krijg je hier bij je drankje nog gewoon een plastic rietje, en kun je die zelfs nog in de winkel kopen.

Lege blikjes, flesjes en plastic flessen van 1,5 liter verdwijnen hier gewoon bij het afval. Van statiegeld is nergens sprake.

Aan de andere kant hebben ze dan weer wel de nieuwe doppen die aan de fles vast blijven zitten, zodat je ze niet kwijtraakt.

Zonnepanelen moeten hier wel erg duur zijn, want we zien er opvallend weinig. Ook windmolens zijn we tijdens onze reis nog niet bewust tegengekomen.

Wat eveneens opvalt, is dat veel mensen, zelfs in de horeca, uitsluitend Italiaans spreken. Engels is lang niet overal vanzelfsprekend.

Daartegenover staat dan weer dat je op steeds meer plaatsen een papiertje met een QR-code krijgt. Via die code kun je de menukaart online raadplegen wanneer je het Italiaans niet machtig bent.

Enfin, we hebben in de namiddag nog een wandelingetje gemaakt en Mike heeft even het zwembad en de Adriatische Zee getest. Daarbij bleek het zeewater warmer te zijn dan het zwembad.

's Avonds vonden we een gezellig restaurant aan het strand, waar ook live muziek werd gespeeld.

En als het eten dan ook nog lekker is, mogen we gerust spreken van een geslaagde avond.