Vandaag rijden we terug richting Toscane. In het begin verandert het landschap al snel. Langs de kust is het nog vlak en droog, maar iets verder landinwaarts komen we in een bosrijk gebied terecht. Via de SS67 rijden we naar de Passo del Muraglione. Opnieuw een heerlijke weg om met de motor te rijden: grotendeels goed asfalt en mooie bochten.

Op vier à vijf plaatsen zijn er echter wegwerkzaamheden waarbij telkens één rijstrook wordt vernieuwd. Dat betekent wachten voor verkeerslichten, wat met temperaturen boven de 30 graden niet bepaald aangenaam is. Het voordeel is wel dat je daarna weer lekker kunt doorrijden zonder veel verkeer.

Boven op de pas wordt al snel duidelijk dat we niet de enigen zijn die deze route hebben uitgekozen. We schatten dat er zeker meer dan honderd motoren staan, van zowat elk denkbaar model. Er zijn zelfs verschillende klassiekers aanwezig die minstens dertig à veertig jaar oud zijn.

We drinken iets en maken een praatje met andere motorliefhebbers.

Daarna rijden we verder en merken we opnieuw een verandering in het landschap. Waar je eerder vooral door valleien rijdt, is het in Toscane, vinden wij, vaak zo dat je over de heuvelruggen rijdt. Daardoor heb je aan beide kanten een prachtig uitzicht. De cipressen keren terug en ook de wijngaarden bepalen opnieuw het landschap.

Onderweg stoppen we verschillende keren om foto's te maken en zelfs een filmpje op te nemen vanaf een bijzonder mooi uitzichtpunt.

De zonnebloemen zijn ondertussen bijna klaar voor de oogst. De bloemhoofden hangen naar beneden, de stengels zijn uitgedroogd en de bloemen zelf kleuren al donkerzwart.

Onze voorlaatste geplande stop is bij een groot wijndomein, vooral bekend om zijn indrukwekkende architectuur in staal en glas: Cantina Antinori. We komen net te laat aan voor de lunch en kiezen daarom iets van de dessertkaart om toch nog een hapje te eten.

De laatste stop van de dag is het Piazza Michelangelo in Firenze. Het blijft een perfecte plek om te genieten van een prachtig overzicht van de stad.